මට ආදරේද...

ඈස් දෙකට නින්දක් නොදි
මම මග බලා හිටියේ
නුබ මට කතාකරන කම් හෑමදාමත්
රාත්‍රියේ නුබ මා ලග බව මට දෑනුනා
ඒ නුබේ සුසුම්න් නුබේ උනුසුම දෑනෙද්දි
මම හෑමදාමත් බලාගෙන හිටියා
නුබ මගේ ලගට එනකල්

මට ආදරේද.... ගොඩාක් ගොඩා..ක්
හෑමදාමත් ඔබ අහනවා
මට ඔනා උනා හෑමදාමත් මම නුබට ආදරෙයි කියලා කියන්න
එත්....
නුබ ගෑන හිතන්න මම බය උනා
ඈත් වෙලා ඉන්න හෑදුවත් මම ඔබ ලග නෑවතුනා
මොහොතකට නෙමෙයි හෑමදාටම
දෙසවන් මත පතිතවන නුබේ ඔය සුසුම් හඩට
නුබේ ලය මත සෑතපිගෙන ඉන්නට
නුබේ තුරුලේ උනුසුම විදිමින්
රාත්‍රිය පහන් වන තුරු
වදනින් දොඩමලුව  උන්නා
හිරු නෑග දවස උදාවෙද්දි හේතුවක් නෑතත්
මම නුබට කතා කලා හෑමදාමත්
හේතුවක් ලෑබුනා
ඒ මම නුබට ආදරෙයි කියන දේ විතරයි
නොදුටු රුව ඔබේ මා සිත ඈදුනා
අනන්තයක් තරමි ආදරයක් මට දෑනුනා
මමත් එ ආදර වෑස්සට තෙම් තෙම් හිට්යා
දන්නවද?......
ඔබ ටිකක් නපුරුයි මම ඔබට කිව්වා..
ඔව් මම නපුරුයි ඈයි මොකද? ඔබ හෑමදාමත් කියනවා
මම ගොඩාක් ආදරය කලා එ නපුරු කමට
ඔබ බෑන්නාම මම ඈස් රතුවෙන තුරු අඩනවා
එත් මම ආදරෙයි වෙනදාටත් වෑඩිය
දවසක අපි අපේ වෙලා අපේ ලොවකට පිය නොනෑගුවත්
ආදරේ හිතට තද කරගෙන,
මම මගේ හිතත් රවටිටගෙන
ආසාවෙන් බලාගෙන ඉන්න පුලුවන්
 ලස්සන හිනයක් වගේ මට දෑනෙනවා
ජිවිතේ පුරාවට ඔබේ ලග ඉන්න
හින දකින්න අවසර නෑතත් මට
ඔබේ ඔය හිතට ලන් වෙලා
ආදරේ ලබන්න මම හෑමදාමත් බලගෙන ඉන්නවා....